Spiga Negra Pastas

Unha das pastas que podemos consumir en Zocamiñoca

 

Tempos de cocción

Os tempos de cocción da pasta dependen do seu grosor. Deixámosvos a continuación unha táboa orientativa cos tempos das nosas pastas. Aínda que o mellor: que a probes ata que quede ao teu gusto.

 

 

Consellos para cociñar

A pasta Spiga Negra está elaborada con moldes de bronce e secada a baixa temperatura. Estes factores, ademais de aumentar o seu valor nutricional, fan que as cualidades e sabores dos grans mantéñanse. Todos os nosos cereais (Trigo duro e Espelta) son de cultivo local e ecolóxico e tamén dispomos de moenda propia. Por todo iso, Spiga Negra é máis saborosa, moi saciante, dixestiva e saudable.

O método tradicional de elaboración dános pastas máis rugosas e porosas que as industriais, por iso, as túas salsas e aderezos ligarán perfectamente coa pasta, potenciando todos os seus sabores.

A Cocción

A cocción da pasta artesá require a utilización de máis cantidade de auga, xa que ao ser porosa aumenta de tamaño e ten maior rendemento. Unha fórmula clásica para unha boa cocción é 100, 10, 1. É dicir, por cada 100 gr de pasta, 10 gr de sal e 1 litro de auga.

En canto a auga chegue ao momento de ebulición, engádese o sal e logo a pasta. A partir deste momento comezamos a controlar o tempo de cocción que se indica no envase ou na etiqueta do produto. Se gústache máis “ao dente” podes reducir os tempos. E lembra: non convén parar a cocción mergullando a pasta en auga fría xa que perde gran parte do sabor.

O ideal é consumir a pasta recentemente cociñada. No entanto, se non a vas a consumir ao momento, lembra que a pasta artesá é porosa. Déixaa “ao dente” con parte da súa salsa ou cunha pequena cantidade da súa auga de cocción enriquecida cunhas gotitas dun bo AOVE ou algunha aromática e “termínaa” xusto antes de consumila nunha tixola ou similar xunto á salsa ou aderezo que teñas preparado.

Os formatos de pasta que elaboramos en Spiga Negra son sutís, polo que os seus tempos de cocción son breves así que recomendamos ter lista a salsa ou o aderezo e cocer a pasta ao momento de servila. A salsa é a que espera á pasta, non a pasta á salsa!

A mantecatura

A “mantecatura” é unha técnica de cociña que se pode utilizar tamén para a pasta seca . Consiste en amalgamar unha salsa ou condimento para obter unha consistencia cremosa.

Para “mantecar” a pasta, hai que sacala “ao dente”, uns 2-3 minutos antes do indicado nos tempos de cocción. Despois, débese continuar a cocción co condimento previsto engadindo aos poucos pequenas cantidades da auga de cocción (adóitase facer na mesma tixola na que se preparou o sofrito de ingredientes ou a salsa).

Na pasta artesá, a auga de cocción é rica en almidones que favorecen a cremosidad das salsas. Con todo, as pastas industriais e secadas a altas temperaturas non son as máis indicadas para a técnica da “mantecatura” xa que ao estar “cristalizadas” non se favorece a liberación natural dos almidones durante a cocción e é máis dificil conseguir “cremosidad” nos pratos.

O toque final

Unha vez que conseguiches a textura desexada, retira a pasta do lume e engade unha parte graxa. Segundo os teus gustos pode ser un bo AOVE ou unha boa manteiga. Se a receita requíreo, tamén se pode engadir un bo queixo raiado.

 

ECOGALLETAS

 

Bos días! Acabamos de repoñer as EcoGalletas. As que estabades esperando porque volveramos a ter dispoñible as variedades de dátiles sen glute, améndoa/xenxibre ou choco/avea, estades de noraboa! :wink:

Carta nova cosecha OlivoVivo

¡Hola Zocamiñoqueiras!

Como todos los años por estas fechas escribimos de nuevo a todos los grupos que están deseando recibir el aceite recién cosechado, ya estamos a punto de empezar un nuevo año de aceite rico y lleno de buenas energías

Como sabéis Olivo Vivo lo componemos cuatro personas: dos hombres y dos mujeres que sacamos adelante nuestras familias con nuestra cooperativa. Hace ya varios años que empezamos, cuando mi padre decidió dejar el campo y pensamos en montar una cooperativa para manejarlo entre las cuatro.

Desde hace ya diez años el campo no recibe ningún tratamiento químico de síntesis. Solo recibe compost, algun abono orgánico, mucho cariño y el trabajo y la energía y los quebraderos de cabeza que, esos también, nos proporciona de cuando en cuando. Desde entonces comenzamos ya a desbrozar, a no usar herbicida, a no usar insecticidas y a permitir la vida de los insectos, de las hierbas, de las flores...a triturar los restos de poda y no quemar, a dejar la cubierta vegetal que cubra el suelo y lo proteja del sol y a cuidar que la tierra mejore, que aumente sus niveles de materia orgánica, que pueda regenerarse sola y darnos muchas cosechas, muchos años que aun quedan por llegar. No podemos hacer que madrugue mas temprano, pero lo que está en nuestra mano lo vamos haciendo, un poquito cada año, y los olivos están cada vez más bonitos.

El aceite está en camino. Esta semana comenzamos la cosecha y tenemos muchas ganas de poder mandaros ya el aceite para vuestros grupos. Estamos de enhorabuena, porque gracias a gente como vosotras y vosotros podemos decir que los vaivenes del mercado no nos afectan tanto, y podemos vivir de lo que hacemos y estar orgullosos de producir un alimento sano, justo y que da de comer a nuestra familia. El mercado internacional del aceite está lleno de piratas, especuladores y gente que no le importan las condiciones de vida de quienes lo producen, asi que os agradecemos enormemente que estéis ahí para apoyarnos año tras año, muchas gracias!!

Los olivos pintan bien este año, tienen buen color, las aceitunas ya han cogido buen tamaño y estamos preparadas. Si todo va bien para finales de mes o principios del mes próximo podremos empezar a enviar los pedidos. Como ultimamente, tendremos cuatro envases distintos: pet de 5 litros, lata de 5 litros, lata de 2 litros, y botellas de vidrio oscuro de 750 ml.

Como sabéis, hacemos moliendas diarias. Entre las ocho de la mañana y las cuatro de la tarde, aprox, cosechamos cada día. Solo cosechamos aceituna sana del árbol, nada del suelo. Tiramos la aceituna al suelo, donde la recogemos con unos fardos o mantas que luego echamos al remolque. Y de ahí, luego sale la aceituna hacia la almazara, y normalmente esa misma tarde, o esa noche (dependiendo de la cola que haya en la entrega de la aceituna) se queda ya molida y el aceite preparado. Cada día vamos vertiendo nuestro aceite en un mismo deposito, de acero inoxidable, que solo usamos nosotros, hasta que acabamos la cosecha y ya no tenemos más olivos que cosechar. Eso hace que el aceite sea de la mejor calidad, con poquísimo tiempo entre la cosecha y la molienda (eso hace que la acidez sea mínima al reducir los procesos de oxidación y fermentación al mínimo) y que siempre obtengamos un aceite de oliva virgen extra de primerísima calidad.

Cada año funciona mejor el boca a boca, y la calidad es un reclamo en sí misma, de manera que cada campaña nos llaman más personas, grupos nuevos, tiendas interesadas en tener nuestro aceite a la venta . Esto da como resultado que no seamos capaces de abastecer la demanda de todos los grupos, de forma que nos hemos juntado con más productores y juntos podamos mandaros aceite a todos y todas, y así ellos puedan tambien beneficiarse de un mejor precio. Son personas que conocemos, campos que conocemos y gente en la que confiamos.

Con respecto al precio hemos decidido mantener los precios del año pasado. Nuestra cosecha será un poco más pequeña, pero es un año seco en el que el rendimiento de la aceituna será un poco mayor, así que esperamos tener el mismo aceite cuando hayamos acabado de cosechar. Confiamos en que es un buen precio, que nos ayuda a vivir bien y que garantiza una relación calidad precio fantástica para quienes queréis consumir aceite bio de verdad, de pequeños productores y con garantías de salud y que nutra vuestros cuerpos!

Como todos los años, os proponemos nosotras pagar los portes para pedidos grandes. A partir de 400 litros pagaremos nosotros los portes, y hasta ese volumen tendremos que tratar con cada grupo o familia como hacerlo, e intentaremos hacer lo posible por no encarecer el aceite mucho.

Nuestra comercialización está totalmente en nuestras manos, solo vendemos directamente (tambien estamos en tres tiendas de confianza) y a quien nos interesa, en quienes confiamos y sabemos que harán buen uso de nuestro aceite, y la mayor parte de nuestro aceite acaba en mesas de familias que lo aprecian y nos encanta que así sea, muchas gracias!!

un saludo y a cuidarse !!

Begoña y Rafa

PAPEL HIXIÉNICO RECICLADO ECOLÓXICO

Novo produto:
Papel hixiénico reciclado e ecolóxico

Fabricado a partir de fibra procedente de papel usado (papel reciclado) elaborado seguindo boas prácticas ( papel ecolóxico).

No mercado tamén podedes encontrar papel ecolóxico, procedente de bosques sustentables (non reciclado) e papel reciclado non ecolóxico (proceso de fabricación convencional).

Chega a Zocamiñoca en caixas de cartón reciclado con precinto de papel, sen ningún tipo de embalaxe plástica.
O papel non está branqueado, para aforrar auga e químicos.
Comprarémolo a granel ( podedes traer unha bolsa para levalo).

No noso país onde coñecemos moi ben as consecuencias da plantación de eucaliptos e da contaminación  da industria celulosa e unha boa práctica de consumo responsable optar polo papel reciclado, especialmente o de un só uso   ( o que non se pode volver a reciclar) como é o caso do papel hixiénico, xa que supón un aforro directo de fibra vexetal.

Podes consultar información sobre estes problemas medioambientais neste enlace
http://archivo-es.greenpeace.org/espana/es/Blog/el-gran-bosque-boreal-talado-para-hacer-papel/blog/60332/

ALGAS DESHIDRATADAS

Xa temos en Zocamiñoca as algas deshidratadas  de Portomuiños moi preparadiñas para que nos animemos a experimentar cos seus sabores a mar, salitre, verán......

Na cociña con algas é importante utilizar cantidades moi pequenas  pois son un alimento moi concentrado tanto en nutrientes como en sabor 

As algas deshidratadas aumentan o seu peso cando se hidratan. Debemos hidratalas en auga fría con un pouquiño de sal. Esta auga pódese utilizar para cociñar. Cando cociñamos unha receita con abundante auga, como guisos ou sopas, non é necesario hidratar previamente.

Aquí vai información de canto aumenta o seu peso ao hidratar, o tempo de hidratación para que recuperen a súa textura e o tempo de cocción de cada tipo de alga

Neste enlace podedes ver a información de Portomuiños e non vos perdades o apartado cocinar con algas, con un montón de receitas

http://www.portomuinos.com/portomuinos_historia.php

ZOCAMIÑOCA VISITA "AVÍCOLA JOBE"

           O pasado 11 de abril recibiunos na súa granxa José  Angel, con quen  compartimos unha agradable xornada aprendendo un montón de cousas interesantes  dos ovos e das galiñas.

 E tamén puidemos coñecer a fondo  o seu proxecto agroecolóxico no que cada pequeno detalle está pensado coa  filosofía  de que o produto ecolóxico  poida estar ao alcance de todos. Así é que con moita sabedoría, enxeño e traballo, José Angel consegue ofrecernos un produto de calidade a un prezo moi razoable.

 A situación da granxa é privilexiada, nun fermoso val entre Sobrado e Teixeiro.

 Ten unha nave para as galiñas, cos poñedoiros ,e unha extensión ao redor, na que vai  rotando as parcelas de maneira que as galiñas saen “ao recreo” sempre no campo que ten herba.

Contounos moitos dos seus "truquiños" para ter unhas galiñas tan ben educadas, como o de poñer o radio para que non o escoiten chegar e se tropiquen por saír as primeiras, ou o "ovo de xoguete" co que collen o hábito de facer a posta no poñedoiro.

Mais aló, vemos os campos onde cultiva el mesmo o millo e o trigo ecolóxico, que aboa co esterco das galiñas, ¡aquí nada se desperdicia!  A metade da alimentación que toman prodúcese na mesma granxa, e quere chegar ao 100% para autoabastecerse. O penso ecolóxico co que complementa a súa alimentación é da composición que el elixe para que a dieta das galiñas sexa balanceada.

    Tamén estivemos nos seus alpendres onde garda a maquinaria agrícola e todas as ferramentas.

Aquí vemos o seu obrador,onde clasifica, sela e almacena os ovos....

Encantounos o seu  particular “megahórreo”  que adaptou para gardar  o millo, do que fora anteriormente unha nave para coellos.

E o que nos quedou moi claro, é que non todos os ovos son iguais....mirade o que pon a galiña que el chama cariñosamente  "A Artista"....¡isto si que é ter talento! ¿Contaxiaríallo o seu dono?

PRODUTORAS COSMÉTICA

Benvidas a todas de novo a este blog!

Hoxe nesta entrada imos falar de dúas produtoras especializadas en cosmética de Zocamiñoca: a xa habitual Naturavia e a nosa nova produtora, ArGaia. 

NATURAVIA 

Naturavia foi creada por Carla e Pepe en 2009. Ela, unha bióloga nuclear, él, profesor de formación vial. Comezaron a formarse no mundo das plantas mediciñais e cosmética e emprenderon este proxecto en Ribadavia.  

Este proxecto presenta produtos de diversos tipos, como aceites, tónicos faciais, e cremas para todo tipos de peles.

Similar á nosa cooperativa afirman que non son unha empresa, son un estilo de vida. Atopan na natureza unha forma de vivir e de inspiración xuntándoo co obxectivo de buscar o equilibrio natural da pel. As súas principais materias primas son o romero, menta, lavanda e aceites esenciais. 

Recálcase a alta calidade garantizada desta produtora, xa que axústanse aos requisitos da Normativa Europea para a Correcta Fabricación de Productos Cosméticos. Naturavia é un fabricante cosmético autorizado pola "Agencia Española del Medicamento". Está certificado tamén por unha entidade internacional e independente que avala que a elaboración dos produtos se realice seguindo a Norma de Fabricación Sostenible y Ecológica BioVidaSana. 

Deixamos aquí a súa páxina web por se quereres máis información! 

https://www.naturaviacosmetica.com/es/ 

ARGAIA

ArGaia é a seguinte produtora da que imos falar. É un proxecto de cosmética ecolóxica e ecotenda na Mariña de Lugo (Burela).

O proxecto está a potenciar o cultivo propio de plantas e é levado por dúas rapazas: Estefanía e Pamela (química especializada na cosmética, no laboratorio e no cultivo de prantas)

No catálogo que adxuntamos obsérvase que hai unha gran variedad de produtos  de boa calidade e con texturas moi profesionais, o cal non será problema para as peles mais sensibles ou con diversas complicacións.

En todo caso, aquí, na súa páxina web, tedes máis información:https://www.argaiacosmeticaecologica.com/

Coma información adicional deixamos o enlace ao programa Cos pes na terra da TVG,  co-protagonizada por esta produtora onde se conta o seu proxecto para  que poidades faceros máis á idea:

http://www.crtvg.es/tvg/a-carta/pamela-jesus-e-candy

Así que xa sabedes, estas dúas produtoras son o exemplo perfeto de que o coidado da pel non ten porqué estar reñido con utilizar elementos naturais!

Interesante reportaxe do noso produtor de aceite Olifix

INFORMACIÓN DAS CONSERVAS "PAN DO MAR"

Compartimos aquí, con un pouco de retraso, a información que nos envían os nosos produtores de conservas Pan do Mar explicando a subida dos prezos

Gustounos que tiveran a iniciativa de nos ofrecer esta explicación, e apoiamos o seu traballo e maneira de entender a pesca sostible.

OS NOSOS LABREGOS

Chegan cada semana co seu rebumbio de cores, olores e sabores e enchen o noso lugar favorito, o recuncho das verduras. Traen vitaminas para os nosos corpos e vitalidade para Zoca.
 Moitas os coñecemos ben, outras se cadra non tanto. Pero todas levámonos na cesta anaquiños do seu esforzo, das súas ilusións e das dificultades do seu traballo que sabemos que non é doado. Son Peio da Horta do Sacho, Marta e Víctor de Millo e Landras, os de Rainha Lupa de Quilmas, Jorge Zas de Paderne e Mauro de Ecolleita.

Eles tráennos os produtos de proximidade e xuntos promovemos un medio rural e agrario máis ecolóxico e xusto.

JORGE hortaliZAS
Aquí van unhas fotos da miña horta:

CERVEXA ALÉ ALÉ

Xa temos no local a  cervexa ALEALÉ, que algúns xa coñeceredes do obradoiro de elaboración de cervexa artesá que nos ofrecera Marta. Aquí ela mesma nos conta un montón de cousas  moi interesantes do seu proxecto:

Cómo xurde AleAlé? Tempos de Matusalén.

Hai uns oito anos un grupo de xoves de espírito hippie revolucionario comezou a facer cervexa nunha vella masía en Cataluña. Tamén cultivaban verduras para autoconsumo e mais para algúns grupos de consumidores/as locais, practicaban a apicultura, facían pan en forno de leña, actividades doutra índole...moita xuventude!! ;P

Alí tiveron a sorte de ser asesorados/as por Steve Huxley, un erudito, tolo e apaisoado cervexeiro que practicaba a culturacopyleftalí onde ía, de xeito que puideron profundizar na materia.

Cando este proxecto remata, varias das persoas que formaban parte do proxecto inician aventuras de autoprodución en diferentes lugares da xeografía española. AleAlé é unha delas.

¿Por qué contamos isto?Pois porque o espírito do proxecto hérdase en parte desta experiencia, e xurde de apostar por un modelo localista, de curiosidade porcómo funcionan as cousase de respeto polo entorno e pola autonomía das persoas.



Qué facemos agora?

Cando nos instalamos en Uxes construimos un espacio de traballo no baixo da nosa propia vivenda, onde levamos a cabo obradoiros, elaboramos receitas, e poñemos a proba un equipo de cervexa deseñado e producido por nós, que estamos a piques de rematar.

Paulatinamente fomos profesionalizándonos, no sentido de adquirir un coñecemento e formación mais estrictos dos procesos de elaboración, da selección de materia prima, da maquinaria ou ferramentas e en canto á eficiencia dos métodos de traballo.

Actualmente temos un acordo con Héctor de cervexas Belecker, no Bierzo. Isto permétenos empregar o seu equipo á hora de dar saída provisionalmente ás nosas producións, o que constitúe un apoio tamén á súa actividade.

Actualmente facemos coccións de 900 litros prácticamente ao ritmo da demanda, de xeito que o produto mantense sempre nas mellores condicións.

Algo mais que borrach@s. Os nosos eixos de traballo:

AleAlé é un proxecto con catro eixos de traballo en torno á producción e venta de cervexa:

- Creación de vínculos entre medio rural e o medio urbano:

Levamos a cabo a nosa actividade cun pe no rural e outro na cidade. Gústanos a idea de encher de vida as vilas e aproveitar o coñecemento e recursos que estas ofrecen, ainda que precisemos dos núcleos urbáns para desenrolar a nosa actividade.

O uso do noso actual local foi posible gracias á rehabilitación dunhas antigas cadras e unha carpintería vella fronte a Estación de Tren de Uxes. Foi un traballo de dous anos, aproveitando os recursos aportados por veciños/as e amigos/as, outros froito de intercambios, e outros mercados.

Hoxe temos un espazo a disposición de quen o precise. Este pe na vila permétenos aproveitar os subprodutos das coccións para alimentación animal (por agora só de pequenas tiradas), relacionarnos cos veciños/as apoiando as súas iniciativas e eles as nosas, ou compartindo recursos con eles. A asociación de veciños de Uxes ten previsto instalar o seu propio 

Nova produtora de sal mariño ecolóxico.

Dende hai uns meses pasamos por certos problemas co suministro de sal, ocasión que se aproveitou para investigar máis opcións á hora de traer este tipo de produto, pois non hai un só. Encargámonos, tras contactar con diversos grupos de produtoras, de comparalos e escoller o que mellor se axusta aos estándares da cooperativa: o sal mariño proporcionado polo Grupo Salina San Vicente, que distribúe sal ecolóxico.  Escolleuse esta porque outras produtoras ou son do extranacionais, ou producía sal de interior (menos sá e nutritivo que o mariño)

En 2011 recoñéceselle como ao sal español máis antiga e tradicional, con menor contido en cloruro sódico e maior en micro e oligoelementos naturais (Mg, K, I, Ca, etc…). Prodúcese exclusivamente nas salinas tradicionais con artes non industriais. Cultivada á maneira tradicional, sen tratamentos químicos, sen anti- apelmazantes, proporciona oligoelementos á dieta como magnesio, calcio ou potasio. Ao conter menos cloruro sódico que os sales non naturais, é menos salgada e máis saborosa. Este sal mariño, contribúe con enormes beneficios ambientais aos espazos naturais onde se produce. No vixente regulamento técnico sanitario ( RTS) publicado no Real Decreto 1634 do 14 de novembro e grazas á súa calidade, outórgaselle o apelido de “Virxe”.

Sal Mariño Virxe: É o sal procedente da evaporación natural da auga do mar, lavada só co mesmo auga que a produce. É obtida exclusivamente pola acción do sol e do vento, recollidas a man sen a adición de ningún ingrediente artificial. Son sales menos salgadas, máis saborosas e máis saudables que os sales de mina (incluída a do Himalaya) ou que as mariñas industriais. Son só comparables ao sal gris francés ou ao sal “tal-cal” portuguesa.

Porque si, hai moitas clases de sal! Fóra do sal mariño tradicional, producido en covas salinas e sen ningún tipo de procesamento, existe o sal Maldon e as escamas de sal, inda que a súa produción non é nada ecolóxica. Tamén está o sal gris de Francia ou o sal rosa das minas do Himalaia. Inda así, coma xa dixemos,  o sal mariño recollido artesanalmente como fai o Grupo Salina San Vicente é menos salado, máis sabroso e máis saludable que os sales de industriais ou de mina.

A páxina da empresa pode consultarse en: https://ecosal.es/index.php

É probabel que no futuro se adquira só a granel para reducir custos e envasado.

Nova produtora: lácteos La Presa.

Despois de varios problemas para poder conseguir un aprovisionamento regular e ecolóxico de productos lácteos variados, vanse facer pedidos de proba a La Presa, empresa familiar de Zamora que os produce con leite de cabra. Consideramos que a súa filosofía de produción e consumo é compatíbel coa nosa propia, de xeito que augúranse bos resultados.

La Presa asegura a adecuada alimentación das súas cabras mediante pastos e cultivos naturais e a seguridade e hixiene do proceso de muxido, dando lugar a productos de gran calidade e valor ecolóxico.

Podedes consultar a súa información publicitaria en http://quesoslapresa.com

Non obstante, debido á pequena produción da empresa e a súa lonxana localización pode que parte dos seus produtos se esgoten antes do seguinte pedido.

Os produtos que ofrecen son:

    • Queixo curado

    • Queixo pasta branda

    • Queixo de untar

    • Queixo fresco

    • Iogur natural

    • Requeixo

    • Callada

    • Leite crú ou pasteurizado

Próximamente poderemos disfrutar dos xeados ecolóxicos The Bio Factory

Elaborados en Galicia, con ingredientes km0 na súa maioría, xeados para todos os gustos e necesidades. Dende cremosos xeados de fruta ou chocolate sen lactosa, sen glute, sen graxas ou proteínas de orixe animal (veganos), ata xeados de crema de moitísimas variedades. Para que poidas disfrutar coidándote...

Dende A Coruña no seu obradoiro "A Factoría Ecolóxica" elaboran diariamente, con moito cariño, mediante procedementos artesanais e con ingredientes ecolóxicos, e na súa maioría locais, xeados de produción ecolóxica, certificados polo CRAEGA (Consello Regulador da Agricultura Ecolóxica de Galicia).

VISITA A ARQUEIXAL

Nunha das actividades desta finde zocamiñoqueira pola Ulloa organizada por Pancho, tivemos o gusto de visitar a granxa Arqueixal. Alí recibiunos José Luis, que nos abriu as portas da súa granxa, do seu faladoiro e dos seus proxectos.

Para os que non estivéchedes, este é Jose Luis , e falounos destas cousas:

E como levabamos unha chea de pequenos, José Luis fixoos protagonistas, e explicounos o proxecto Arqueixal co "xogo das 4 cuncas". Preparou catro cuncas das que utiliza para elaborar o queixo, con  herba fresca, sal, arxila e centeo que representan os catro piares do seu proxecto (a gandairía ecolóxica, a elaboración do queixo,a  bioconstrucción e a experiencia do rural)

Repartiunas entre os rapaces cos seus respectivos pergaminos  e.....¡mirade canto aprendimos!

Tamén falounos de Son d´aldea, actividade dinamizadora da cultura do rural que levan uns anos facendo na Ulloa
 http://sondaldea.galiciasustentable.org/

Especialmente emotivo foi cando nos mostrou un fermoso video en homenaxe a súa nai, da que tanto aprendeu, no que se mostraba como ela preparaba o queixo.

 

E antes de marchar, aínda tivemos que axudar a gardar as vacas....

(Unha reprimenda para o cámara, que titulou o video "Zocaurbanitas no Far West", por non captar todo o traballo colaborativo que fixeron os do fondo.)


Deixamos aquí uns enlaces para que coñezades mellor o seu proxecto
  http://www.arqueixal.com/


E a súa granxa
  http://www.arqueixal.com/filosofia.htm